Αντλώντας έμπνευση από τις έννοιες της προσφοράς και του εθελοντισμού, το μήνυμα που πρεσβεύει το Αστέρι της Ευχής, το έργο του οργανισμού, αλλά και τις ιστορίες παιδιών ευχής μαθητές και μαθήτριες του ΓΕΛ Λούρου συμμετείχαν στο δημιουργικό διαγωνισμό του Προγράμματος με μία συλλογική δημιουργία στις εξής κατηγορίες:
- Δημιουργική γραφή – Δοκίμιο
- Σχεδίασε το αστέρι σου
«Να έχεις ενσυναίσθηση!», μου έλεγαν επανειλημμένα οι γονείς μου.«Η αλληλεγγύη και η προσφορά στους συνανθρώπους μας είναι τα θεμέλια της κοινωνίας!», μου δίδασκαν αργότερα οι καθηγητές μου. «Το κράτος οφείλει να μεριμνά για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες!», άκουγα ναδιατείνονται στα ΜΜΕ δημοσιογράφοι και άνθρωποι του πνεύματος. «Ενσυναίσθηση…αλληλεγγύη…μέριμνα… Ωραίες λέξεις…», σκεφτόμουν, «θα τις χρησιμοποιώ στον γραπτό λόγο να χαρεί η φιλόλογος!». Αυτό, όμως, που δεν σκεφτόμουν είναι η ζωή έξω από τα κείμενατων βιβλίων, έξω από τις σειρές των τετραδίων που πάσχιζα να γεμίσω με επιμελημένο λεξιλόγιο.
Η ίδια, λοιπόν, η Ζωή με βρήκε -κυριολεκτικά και μεταφορικά- ένα πρωινό στον δρόμο για το σχολείο. Η Ζωή ήταν μια κοπέλα γλυκομίλητη και καλοσυνάτη. Ζούσε μέσα σε μια μονογονεϊκή οικογένεια, η οποία βιοποριζόταν είτε από δωρεές του δήμου και διάφορων συλλόγων είτε από σκόρπιες δουλειές που κυνηγούσε με επιμονή η μητέρα της. Η Ζωή εκ γενετής είχε διαγνωστεί με μια εκφυλιστική ασθένεια που την είχε καθηλώσει σε αναπηρικό καροτσάκι. Ωστόσο, είχε μάθει να ζει με όλες τις δυσκολίες που συνεπάγεται αυτή η ασθένεια. Και κυρίως με την απάθεια, την αμέλεια και την αδιαφορία των συμπολιτών της. Εκείνο το πρωινό το ροδάκι του αμαξιδίου της κόλλησε σε μια από τις δεκάδες λακούβες του πεζοδρομίου. Αδύνατον να ξεκολλήσει! Μπροστά παρκαρισμένο μηχανάκι, πίσω παράνομα τραπεζοκαθίσματα, λίγο πιο πέρα κάδος απορριμάτων που υπερχείλιζε από πλήθος αντικειμένων που έκλειναν τον δρόμο. Και άνθρωποι να περνούν… Και να βιάζονται… Και να αδιαφορούν… Όχι, όμως, εγώ! Εγώ ήξερα την «ενσυναίσθηση», την «αλληλεγγύη», το «μεριμνώ»!
Ο άνθρωπος ζει πραγματικά, όταν προσφέρει, αλλιώς απλά υπάρχει. Οι δεύτερες σκέψεις συχνά μας εγκλωβίζουν, μας εξαχρειώνουν, μας υποβιβάζουν. Το «εγώ» πρέπει να λειτουργεί ως «εμείς»! Τότε μόνο η χαρά πολλαπλασιάζεται και η λύπη διαιρείται! Καταληκτικά:
Επιβάλλεται Να Συναισθάνεσαι
Υπεύθυνα Να Αγαπάς
Ισότητα Στη Θέση
Ηθος Στην ψυχΗ
Ευχαριστούμε πολύ όλους τους μαθητές μας που πήραν μέρος στον Δημιουργικό Διαγωνισμό Αστέρι της Ευχής.
Βρείτε παρακάτω τα έργα των μαθητών:
Κι εδώ τους επαίνους συμμετοχής: